ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ

Είναι πολύ σημαντικό, αυτές τις κρίσιμες ώρες, να ρίξουμε μια ματιά στην βίβλο των Ελλήνων, δηλαδή στα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ και να διδαχτούμε, έστω και την τελευταία στιγμή, από το πνεύμα του Οδυσσέα.

ΔΗΛΑΔΗ: Να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, να ελέγξουμε την παρόρμηση να έχουμε τις

αισθήσεις μας και τις αντένες μας ΑΝΟΙΧΤΕΣ και να μην παρασυρθούμε από την οργή και το μένος που μας διακατέχει, ώστε να γίνουμε βορρά, στους σύγχρονους «μνηστήρες».

Όταν ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη, η μεγίστη επιθυμία του είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ, τον κόσμο που του έκλεψαν.

Παρά την μεγάλη του λαχτάρα, διατηρεί την ανωνυμία του και μεταμορφωμένος σε ζητιάνο από την

ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ, πηγαίνει στο παλάτι ώστε να ελέγξει την κατάσταση και να πάρει τις πληροφορίες που θέλει, υπομένοντας καρτερικά τις προσβολές και την χλεύη των

μνηστήρων.

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ.

Γι αυτό τον λόγο και είναι ο αγαπημένος της Θεάς ΑΘΗΝΑΣ, της Θεάς που αντιπροσωπεύει την ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, την ΣΟΦΙΑ, την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.Της Θεάς που μελετά τον εχθρό και τον πολεμά με τα ίδια του τα όπλα.

Όταν όμως έρχεται η ώρα, όταν τους έχει στριμώξει όλους άοπλους σε ένα δωμάτιο, όταν φανερώνεται πάνοπλος, ΤΟΤΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ.

ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.

Ο ισχυρότερος αντίπαλός του είναι ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ.

Η λέξη μιλά απο μόνη της.

Είναι η ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΗ, είναι αυτό που μας κάνουν ΤΩΡΑ, είναι ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τις καταστάσεις και την πραγματικότητα ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ.

Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την καθυπόταξη και δουλεία του ανθρώπου.

Ο επόμενος είναι ο ΕΥΡΥ-ΜΑΧΟΣ.

Αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο, με εύρος, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟΝ, ο δεινός και αδίστακτος μαχητής.

Ο ΑΜΦΙ-ΝΟΜΟΣ! Αυτός που διαστρεβλώνει τον ΝΟΜΟ και την τάξη των πραγμάτων, ο επικίνδυνος γιατί είναι ΕΤΣΙ και ΑΛΛΙΩΣ!

Ο ΑΓΕ-ΛΑΟΣ! Αυτός που άγει τον λαό, που τον παρασύρει με την βοήθεια του ΑΝΤΙ-ΝΟΟΥ.

Που τον μετατρέπει σε ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΑΓΕΛΗ!

Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη!

Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε.

Οι πρόγονοί μας μιλούν, ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λένε πως να τινάξουμε τον ζυγό.

ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!

Και ο Αντίνοος, ο στόχος της πρώτης φονικής βολής του Οδυσσέα. Είναι αυτός ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ να πεθάνει πρώτος.

Και τον σκοτώνει ρίχνοντας του το βέλος στον ΛΑΙΜΟ, το ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ δηλαδή της επικοινωνίας που την χρησιμοποιεί ενάντια στην νόηση των ανθρώπων! ..»

Πηγή: ramnousia.com

ΑΟΖ, Φυσικό Αέριο, Τεχνητά Νησιά: Παράνομες οι προκηρύξεις του ΥΠΕΚΑ

Του Καθηγητή Γ.Ζουγανέλη



Σε ένα σωστά οργανωμένο κράτος, σε μια κοινωνία που το να γίνεται το σωστό είναι συνήθεια δεν μπορεί κανείς να βαρεθεί ασχολούμενος με ένα θέμα. Παράλληλα δεν μπορεί να ταυτισθεί με αυτό επειδή κανείς δεν ασχολείται με αυτό ενώ θα έπρεπε. Ο λόγος που ασχολήθηκα με την Ελληνική ΑΟΖ, την οποία και εσχεδίασα, ήταν διότι πίστευα και πιστεύω ότι για να αντιληφθεί κάποιος ένα θέμα και να θεωρηθεί ειδικός σε αυτό, θα πρέπει να ξεπεράσει αυτό που λέμε ειδικότητα στην επιστήμη και να γίνει ειδικός στο πρόβλημα. Το πρόβλημα για μένα ήταν η ανίχνευση και εκμετάλλευση των υδρογονονθράκων αν και εφόσον υπάρχουν στην Ελλάδα.



Οι υδρογονάνθρακες δεν είναι ένα θέμα που περιλαμβάνει μια μόνο ειδικότητα αλλά πολλές. Η ενασχόληση μου με πολλές πειραματικές τεχνικές και με θέματα τεχνολογίας και εφαρμογής υλικών, η σχεδίαση ηλεκτρονικών, υλικών και των συσκευών τους, οι πολλές μου γνώσεις στη χρηματοοικονομική ανάλυση ήταν πολλά από τα εφόδια που χρησιμοποίησα για να αντιληφθώ το θέμα των υδρογονανθράκων σε βάθος και κυρίως να σκέφτομαι τεχνολογικές λύσεις σε προβλήματα που θα μπορούσαν να προκύψουν σε θέματα ανίχνευσης, ανάλυσης, εκμετάλλευσης, νέων μελλοντικών εφαρμογών, γεωστρατηγικής και γεωοικονομίας.



Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι η πρώτη δημόσια παρουσίαση σε χάρτη για όλη την Ελλάδα των κοιτασμάτων των Ελληνικών υδρογοναθράκων όπως και ο τρόπος ανάλυσης των σεισμικών αποτελεσμάτων έγινε από εμένα στη διάρκεια δύο εκπομπών στη CreteTV, στην εκπομπή Αντιθέσεις που παρουσιάζει ο Γιώργος Σαχίνης.



Αυτός ο χάρτης εδώ θα παραμείνει σαν παρακαταθήκη στις επόμενες γενεές που κάποτε θα ψάξουν να δούν ποιός βοήθησε και αν τελικά αυτό που έκανε ήταν κακό για την Ελλάδα… Λέω κακό γιατί ο τρόπος που αντιμετωπίζει η πολιτεία το θέμα των υδρογονανθράκων γελοιοποιεί τη προσπάθεια μου για κάτι, που θα μπορούσε να είναι εστία ανάπτυξης για τη χώρα. Για την ιστορία, οι περιοχές Κ και Μ είναι απο τις πλέον πλούσιες σε κοιτάσματα.



Ένας λόγος για τον οποίο πιστεύω ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να εκμεταλλευτεί τους Ελληνικούς υδρογονάνθρακες είναι η προστασία που προσφέρει η κυβέρνηση στα συμφέροντα των Ελλήνων εφοπλιστών για την πώληση μόνο LNG αντί της προώθησης και εκμετάλλευσης παροχών φυσικού αερίου μέσω αγωγών. Ο άλλος λόγος είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση όπως και σύσσωμη η αντιπολίτευση παίζουν τα παιγνίδια των οικονομικών δολοφόνων που δρούν στη χώρα. Ας δούμε στη συνέχεια γιατί το λέω αυτό και γιατί από όσα αντιλαμβάνομαι καταλήγω στο γεγονός ότι ο Ελληνικός λαός έχει απέναντι του μια εγκληματική οργάνωση, διαπλεκόμενη με ντόπια συμφέροντα και με ιστορικές διαδρομές.



Πρίν λίγο καιρό η καθεστωτική κυβέρνηση που παρέδωσε την εθνική κυριαρχία υπογράφοντας παράνομα τα μνημόνια και χωρίς να κάνει ενεδελεχή έλεγχο του χρέους προκήρυξε 20 οικόπεδα στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης. Δυστυχώς δεν είχε δικαίωμα να το κάνει. Κανείς δεν μπορεί να νοικιάσει η να πωλήσει γή σε περιοχές που δεν τις έχει κατοχυρώσει.



Τα οικόπεδα αυτά ευρίσκονται σε διεθνή ύδατα και όχι στα χωρικά ύδατα (6 ν.μ.) διότι η Ελλάδα δεν έχει κάνει ανακήρυξη της ΑΟΖ της με όρια. Αυτό σημαίνει πώς όλες οι προκηρύξεις και συμβόλαια που έχει συνάψει το ΥΠΕΚΑ για έρευνες για φυσικό αέριο σε απόσταση μεγαλύτερη από 6 ν.μ. έχουν γίνει παράνομα. Οι εταιρείες που έχουν πάρει ή θα πάρουν τις αναθέσεις ανά πάσα στιγμή και αν έχουν κέρδη από τις εξορρύξεις θα μπορούσαν να αρνηθούν να πληρώσουν τα οποιαδήποτε δικαιώματα στην Ελλάδα (τεράστιο είναι και το θέμα για τη ποιότητα των συμβολαίων που στη πραγματικότητα θα μπορούσαν να μην αφήνουν κανένα κέρδος στην Ελλάδα, κάτι που έχω συζητήσει σε προηγούμενο άρθρο)!



Ενδιαφέρον είναι και είναι κάτι που δείχνει πόση σαπίλα επικρατεί σε διεθνές επίπεδο. Και η Γερμανία και η ΕΕ γενικότερα αλλά και οι ΗΠΑ έχουν πιαστεί κορόιδα συμμετέχοντας σε κάτι που είναι παράνομο. Εννοώ την εκμετάλλευση από ένα κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ περιοχών σε διεθνή ύδατα για ίδιον όφελος. Το αστειότερο είναι ότι ο Αμερικανός Πρέσβης στην Ελλάδα επιβεβαίωσε τον Μανιάτη ότι Αμερικανικές εταιρείες ενδιαφέρονται να κάνουν έρευνες και στα 20 οικόπεδα, που είναι σε περιοχές που η Ελληνική ΑΟΖ αλλά και η Ελληνική υφαλοκρηπίσα δεν έχει ανακηρυχθεί! Αυτά είναι να σε πιάνει ανατριχίλα.



Εύλογα τίθεται το ερώτημα: ΟΙ ΗΠΑ συμμετέχουν σε παράνομα παιγνίδια του καθεστώτος ή το αντίστροφο;



Αντιλαμβάνεστε ελπίζω πόσο επικίνδυνο παιγνίδι για την Ελλάδα παίζει το ΥΠΕΚΑ προκηρύσσοντας οικόπεδα σε περιοχές που είναι σε διεθνή ύδατα. Αντιλαμβάνεστε ελπίζω επίσης, πόσο ένοχη είναι η σιωπή της αντιπολίτευσης και των ΜΜΕ για το θέμα.



Κάθε χώρα μπορεί να κάνει έρευνα υδρογονανθράκων σε περιοχές έξω από την αιγειαλίτιδα ζώνη μιας άλλης χώρας, πού δεν έχει ανακηρύξει την ΑΟΖ της.



Η σημερινή “κυβέρνηση” με την ανοχή της “αντιπολίτευσης”, την ανοχή των επισήμων οργάνων της ΕΕ, των ΗΠΑ και του ΟΗΕ δημιουργεί «προηγούμενο» στο Διεθνές Δίκαιο και δίνει το μοντέλο για να επαναληφθεί η τακτική αυτή σε άλλα μέρη του κόσμου. Οι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι.



Η μη ανακήρυξη της ΑΟΖ, εκτός λοιπόν του ότι δεν επιτρέπει την προκήρυξη οικοπέδων για έρευνα υδρογονανθράκων, δεν προστατεύει και τη χώρα από έρευνα άλλων χωρών σε περιοχές έξω από τα 6 ν.μ., χωρών που στη περίπτωση της Ελλάδας θα μπορούσαν να είναι όχι μόνο η Τουρκία, αλλά και η Κίνα, το Ισραήλ ή η Ρωσία! Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν παράνομο, αφού η Ελλάδα δεν θα είχε κανένα δικαίωμα να κάνει έλεγχο σε διεθνή ύδατα, όπως δεν μπορούσε να κάνει και στο πλοίο που υποτίθεται ότι “εξουδετέρωσε” σε ένα μήνα όλα τα χημικά της Συρίας…



Στις εκπομπές στη CreteTV με το Γιώργο Σαχίνη αναφέρθηκα στην επικινδυνότητα της κατασκευής τεχνητών νησιών δίπλα σε βράχους. Όπως εξήγησα τότε και διευκρίνησα μετά σε σχετικό άρθρο, μια τεχνητή νησίδα δίπλα σε ένα βράχο δίνει στο βράχο οικονομική ζωή και ΑΟΖ (200 ν.μ.).



Τα πράγματα περιπλέκονται περισσότερο αν τεχνητά νησιά ευρεθούν δίπλα σε μη “ταυτοποιημένους” βράχους π.χ. στο Αιγαίο ή ακόμη και μόνα τους έξω από την Αιγειαλίτιδα ζώνη μιας χώρας. Σε ακτίνα 500 μέτρων απο την ακτή τους δεν θα μπορούσε να τα πλησιάσει κανείς…



Άν σε απόσταση π.χ. 7 ν.μ. από τις ακτές ενός νησιού, σε μια περιοχή που είναι γνωστό ότι υπάρχει κοίτασμα μια χώρα Χ φτειάξει μια εξέδρα άντλησης πετρελαίου με τη μορφή ενός τεχνητού νησιού δεν θα έκανε κάτι παράνομο και φυσικά δεν θα πλήρωνε κανένα δικαίωμα στη χώρα προσέγγισης.



Γιατί μια χώρα χρειάζεται να πληρώσει για να κάνει έρευνα και εκμετάλλεσυη υδρογονανθράκων σε διεθνή ύδατα μια χώρα στην οποία τα κοιτάσματα γειτνιάζουν; Δεν χρειάζεται να το κάνει, γιατί δεν υπάρχει κανένα νομικό έρισμα ή υποχρέωση να το κάνει, όπως η ΑΟΖ.



Από όσα είπα, αντιλαμβάνεστε ελπίζω πως όσα έχει κάνει το ΥΠΕΚΑ και η κυβέρνηση Σαμαρά είναι και παράνομα και επικίνδυνα και κάνουν κακό στη διεθνή εικόνα της χώρας.



Στη θέση τους θα είχα φύγει όσο γράφεται το άρθρο αυτό για τα βουνά.

Ο πολιτισμός ενός ανθρώπου είναι η ζούγκλα ενός άλλου. ...

“Πριν φτάσουν οι λευκοί αδελφοί μας για να μας εκπολιτίσουν δεν είχαμε κανένα είδος φυλακής.



Εξαιτίας αυτού, δεν είχαμε καθόλου παραβάτες. Χωρίς φυλακή, δεν μπορεί να υπάρχουν παραβάτες. Δεν είχαμε ούτε κλειδαριές, ούτε κλειδιά, επομένως, μεταξύ μας δεν υπήρχαν κλέφτες.



Στην περίπτωση που κάποιος ήταν τόσο φτωχός που δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά ένα άλογο, μια σκηνή ή μια κουβέρτα, αυτά τα έπαιρνε ως δώρο.



Παραήμασταν απολίτιστοι για να δίνουμε μεγάλη σημασία στην ιδιωτική περιουσία. Δεν ξέραμε οποιοδήποτε είδος χρήματος και κατά συνέπεια, η αξία ενός ανθρώπου δεν καθορίζονταν από τον πλούτο του.



Δεν είχαμε θεσπίσει γραπτούς νόμους, ούτε δικηγόρους, ούτε πολιτικούς, ως εκ τούτου, δεν ήμασταν σε θέση να κλέβουμε και να εξαπατούμε ο ένας τον άλλο. Ήμασταν πραγματικά σε κακή κατάσταση, προτού φτάσει ο λευκός άνθρωπος και δεν ξέρω πώς να εξηγήσω πώς ήμασταν σε θέση να τα βγάζουμε πέρα χωρίς αυτά τα θεμελιώδη πράγματα που (όπως μας λένε) είναι τόσο απαραίτητα για μια πολιτισμένη κοινωνία.”



John (Fire) Lame Deer Tick”

ΤΟ ΙΣΛΑΝΔΙΚΌ ΘΑΎΜΑ

Στην Ισλανδία δεν έχουν ξεχάσει την αντιμετώπιση που είχαν από το ΔΝΤ. Οι  πρόσφατες κρίσεις του ΔΝΤ για την Ισλανδία και η επίσημη διαφωνία του με την ισλανδική κυβέρνηση όσον αφορά την σχεδίαση και την υλοποίηση  του προγράμματος της οικονομικής και της δημοσιονομικής της πολιτικής, έφερε σε όλους στο νου την ιστορία της μικρής αυτής χώρας που τόλμησε και έδιωξε το Ταμείο, και στη συνέχεια τα κατάφερε και ανέκαμψε από την χρεοκοπία.Όπως φαίνεται μάλλον ακόμα δεν έχουν... χωνέψει στο ΔΝΤ τον εκδιωγμό τους από την χώρα. Κάτι τέτοιο μαρτυρούν άλλωστε  και οι  τελευταίες κινήσεις τους.

Το ΔΝΤ στην έκθεσή του οποία ήρθε την Πέμπτη στο φως της δημοσιότητας, σημειώνει μεταξύ άλλων πως η αργή αναπτυξιακή πορεία της χώρας και η προσπάθειά της να μειώσει το χρέος των νοικοκυριών θα αυξήσει την πίεση στα δημοσιονομικά της μεγέθη. Προβλέπει μάλιστα ανάπτυξη 2,1% για το 2014, ενώ για το 2013 οι αντίστοιχες προβλέψεις είναι σχεδόν συγκλίνουσες (1,8 και 1,9% αντίστοιχα).

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι από την αναρρίχηση στην εξουσία της νέας κεντροδεξιάς κυβέρνησης τον Μάιο, το ΔΝΤ επιδεικνύει μια εμμονή, έναν σκεπτικισμό απέναντι στο οικονομικό πρόγραμμα της χώρας, το οποίο στοχεύει στη μείωση του χρέους των νοικοκυριών που σχετίζεται με στεγαστικά δάνεια και την μείωση των φόρων.

Ας θυμηθούμε ωστόσο το πώς η Ισλανδία κατάφερε να επιστρέψει από τη χρεοκοπία, διώχνοντας καταρχάς το ΔΝΤ. Και με ποιον τρόπο καλυτέρευσε στην πορεία την οικονομική της κατάσταση, κάτι που όλοι άλλωστε παραδέχονται, εκτός φυσικά από τους ανθρώπους του Ταμείου...

Το 2008 η Ισλανδία πτώχευσε. Το χρέος της το 2007 ήταν κοντά στο 900% του ΑΕΠ. Κάπου εκεί ήρθε και η οικονομική κρίση του 2008 με αποτέλεσμα οι τρεις τράπεζές της να πτωχεύσουν και το νόμισμά της να χάσει το 85% της αξίας του έναντι του ευρώ.

Ο πρωθυπουργός της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης συνασπισμού Γκέιρ Χόρντε βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις για την παροχή δανείου ύψους 2.1 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Βρετανία και Ολλανδία έδιναν ακόμα 2.5 δισεκατομμύρια. Και τότε εμφανίστηκαν το ΔΝΤ και η ΕΕ που πρότειναν να αναλάβουν τη κατάσταση...

Τον Απρίλιο του 2009 έγιναν πρόωρες εκλογές. Η κυβέρνηση που προέκυψε γρήγορα βρέθηκε σε δυσμένεια, καθώς έπρεπε να πληρώσει πάνω από 3 δις ευρώ, κάτι που σήμαινε επιπλέον θυσίες για τους πολίτες. Και εκείνοι  δεν το άντεξαν.

Τα πολιτικά κόμματα δεν είχαν άλλη επιλογή από το να στηρίξουν την άποψη των πολιτών που δεν είχαν άλλες δυνάμεις να πληρώνουν.

Ο πρόεδρος της χώρας Όλαφουρ Γκρίμσον αρνήθηκε να επικυρώσει τον νόμο το οποίο ανάγκαζε τους πολίτες να σηκώσουν τα βάρη των Ισλανδών τραπεζιτών και συμφώνησε να συγκαλέσει δημοψήφισμα.

Από την άλλη πλευρά η πίεση αυξήθηκε. Τη στιγμή που η Ισλανδία ετοιμαζόταν για δημοψήφισμα, το ΔΝΤ απειλούσε την χώρα να στερήσει οποιαδήποτε βοήθεια. Τα επιχειρήματά τους όπως τα περιγράφει ο ίδιος ο Ισλανδός πρόεδρος:

«Μας έλεγαν ότι ή θα ακολουθήσουμε το πρόγραμμά τους ή θα γίνουμε Κούβα». Απειλές που έχουμε ακούσει και στην Ελλάδα ουκ ολίγες φορές...

Στο δημοψήφισμα που έγινε το Μάρτιο του 2010 το 93% των Ισλανδών ψήφισαν κατά της πληρωμής των χρεών. Το ΔΝΤ αμέσως πάγωσε τους δανεισμούς.

Οι Ισλανδοί όμως δεν είχαν πια τίποτα να χάσουν. Η κυβέρνηση ξεκίνησε έρευνες για αστικές και ποινικές ευθύνες κατά των όποιων υπευθύνων για την οικονομική κρίση. 

Η Ισλανδία δεν έκανε τίποτε για να διασώσεις τις τράπεζές της, τονίζει ο Γκρίμσον εξηγώντας τους λόγους.

«Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Διερωτήθηκα πολλές φορές γιατί να αντιμετωπίζουμε τις τράπεζες σαν να είναι οι Άγιοι Τόποι της οικονομίας. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τις τράπεζες από άλλες επιχειρήσεις; Οι τράπεζες είναι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και όταν διαπράττουν μεγάλα λάθη θα πρέπει να χρεοκοπούν. Σε διαφορετική περίπτωση τους δημιουργούμε την εντύπωση πως μπορούν να παίρνουν μεγάλα ρίσκα χωρίς ευθύνη. Δεν γίνεται όταν έχουν επιτυχία να σημειώνουν μεγάλα κέρδη και όταν αποτυγχάνουν να καλείται ο φορολογούμενος να πληρώσει τον λογαριασμό. Στηρίξαμε το σύστημα προνοίας. Δώσαμε τη δυνατότητα στους πολίτες να συμμετάσχουν στις πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν και φτιάξαμε άλλες. Αυτά θα τα κάναμε ακόμη και εάν ήμασταν μέλος της ευρωζώνης»

Πλέον η Ισλανδία, χώρα με μικρότερο πληθυσμό από την Ελλάδα  -μόλις 320.000- χωρίς  βιομηχανία, γεωργία και πλουτοπαραγωγικές πηγές, και διαθέτοντας στην ουσία μόνο την αλιεία κατάφερε και πέτυχε ανάπτυξη 3,1% και περίπου 7% ανεργία.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι η κατάσταση της τότε ήταν χειρότερη και από εκείνη της Ελλάδας. Πλέον, όμως, η χώρα μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Η οικονομία αναπτύσσεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς και η ανεργία μειώνεται. Σύμφωνα με τον Γκρίμσον, η ανάκαμψη οφείλεται στο γεγονός ότι οι Ισλανδοί αντιμετώπισαν με εντελώς διαφορετικό τρόπο την κρίση σε σχέση με τις χώρες της ευρωζώνης.

Η περίπτωση της Ισλανδίας μπορεί λοιπόν να δώσει σημαντικά μαθήματα στα κράτη που προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα από πακέτα διάσωσης, καθώς η προσέγγιση της νήσου δημιούργησε ανέλπιστα εύρωστη ανάκαμψη. Και παράλληλα ξεσκεπάζει τόσο τις προθέσεις όσο και τις άθλιες πρακτικές του ΔΝΤ, που στοχεύει, όπως έχουμε καταλάβει καλά στην Ελλάδα, στην εξαθλίωση των λαών στις χώρες τις οποίες σπεύδει τόσο πρόθυμα να... βοηθήσει!

ΠΗΓΉ :

 
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

( http://www.defencenet.gr/defence/item/%CE%B4%CE%BD%CF%84-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CF%82-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B7-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B9%CF%83%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%AF%CE%B1%CF%82)

Σχόλια Αλέξη Β :

Στην Ισλανδία είχαμε αυτήν την εξέλιξη γιατί εκεί υπάρχει πραγματική δημοκρατία.

Ο λαός ακούγετε και σε σημαντικά θέματα ΑΥΤΌΣ είναι που τελικά αποφασίζει για το μέλλον του και το μέλλον των παιδιών του.

Μεγάλη διαφορά σε σχέση με αυτό που βιώνουμε στην Ελλάδα, μια δημοκρατία που ο λαός ΔΕΝ ρωτήθηκε ΠΌΤΕ για τίποτε.

Ανέκαθεν η Ελλάδα, Εκτός κάποιον εξαιρέσεων, κυβερνούταν από δημοκόπους που μόνο φρόντιζαν για την προσωπική τους καλοπέραση και τον άκρατο πλουτισμό των συμφερόντων που εξυπηρετούσαν, και εξυπηρετούν, με τις αποφάσεις τους.

Η συμπεριφορά τους δε απέναντι στους πολίτες που υποτίθεται ότι υπηρετούν δεν διαφέρει από αυτήν ενός Χριστουγεννιάτικου Δένδρου.

Κάθε τέσσερα χρόνια βγάζουν τον Λαό από τα αζήτητα, τον βάφτιζαν κυρίαρχο, τον στολίζουν με λεκτικά λαμπάκια και πολύχρωμες μπάλες και τον τοποθετούν για όσο διαρκεί η προεκλογική περίοδος στο κέντρο του σαλονιού.

Και βέβαια την επομένη των εκλογών πάλι στο ντουλάπι με τα αζήτητα άχρηστα σκουπίδια τον πετούσαν.

Ακόμα και σήμερα που ζούμε σε μια κρίση με πολλαπλές αρνητικές συνέπειες στην ζωή του κάθε πολίτη αυτοί επιμένουν στο ίδιο βιολί.

Κρατούν την χώρα στην ευροζώνη στερώντας της όλα εκείνα τα δημοσιονομικά εργαλεία που θα της επέτρεπαν να βγει από την κρίση ποιο γρήγορα, εξακολουθούν να λένε ΨΈΜΜΑΤΑ στον λαό, μες στα μούτρα, (Λεφτά υπάρχουν-ΓΑΠ, 3 Ζάππεια, 18 σημεία- Αντωνάκης κτλ), και βέβαια μιλούν στον λαό εκ μέρους τον δανειστών και όχι στους δανειστές εκ μέρους του λαού που τους ψηφίζει.

Σε μερικές μέρες έχουμε ευρωεκλογές.

Καλούμαστε δηλαδή να εκλέξουμε και να στείλουμε 27 εκπρόσωπους στο ευροκΥνοβούλειο, ένα θεσμικό όργανο της Ε.Ε χωρίς πλέων κανένα λόγο ύπαρξης γιατί όπως φάνηκε άλλοι τελικά αποφασίζουν.

Από αυτές όμως τις εκλογές θα βγει ένα χρήσιμο συμπέρασμα.

Ξύπνησε ο κόσμος?? Έχει την θέληση (γιατί την δύναμη την έχει) να πετάξει στα πολιτικά αζήτητα αυτούς που τον κατάντησαν έτσι η για μια ακόμα φορά ξεγελάστηκε από τα χαϊμαλιά και τα καθρεφτάκια που του προσέφεραν ??

ΟΨΌΜΕΘΑ.......

Περί διοδίων

Το 2001 από την τότε κυβέρνηση βγήκε στο σφυρί το βασικό οδικό δίκτυο της χώρας, για να κατασκευαστούν από τούς ιδιώτες είτε συγκεκριμένα τμήματα των εθνικών οδών όπως στην περίπτωση της εθν. οδού Αθηνών Θεσσαλονίκης που χρειαζόταν η κατασκευή του τμήματος από την έξοδο του Μαλιακού κόλπου (ανισόπεδος κόμβος Ραχών) ως τον Ανισόπεδο κόμβο Κλειδιού του Νομού Πιερίας μήκους 20 χιλιομέτρων, είτε ολόκληροι οδικοί άξονες όπως στην περίπτωση της Αθηνών Κορίνθου Πατρών. Για να γίνει μάλιστα πιο ελκυστικό το προς ξεπούλημα πακέτο έδιναν μαζί και την εκμετάλλευση των διοδίων σε όλο το μήκος των εθνικών οδών. Όλο αυτό το πακέτο με διάρκεια 30 χρόνια.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι τελικά να πληρώνουμε πανάκριβα ανύπαρκτους δρόμους, ενώ οι μεγαλοεργολάβοι να βγάζουν εκατομμύρια ευρώ στην πλάτη και πολλές φορές με το αίμα αυτών που έχουν το θάρρος να κινηθούν σε αυτούς,  με τρανταχτότερο παράδειγμα την Κορίνθου Πατρών με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες κάθε χρόνο σε ένα δρόμο όνειδος γιά κάθε κράτος που θέλει να σέβετε τον εαυτό του και τους πολίτες του
Για να γίνει αντιληπτή η κοροϊδία δημοσιεύω παρακάτω αυτούσιο το δημοσίευμα από την εφημερίδα "Το Χωνί", αριθμός φύλλου 92 της Κυριακής 5/1/2014 με τίτλο "Που πάνε οι εισπράξεις από τα διόδια" του Τ. Παναγιωτόπουλου (πολ. μηχανικού)

: Από πρόχειρους υπολογισμούς για ένα χιλιόμετρο ενός τμήματος εθνικού δρόμου πλάτους 20m, το κόστος για την κατασκευή του ανέρχεται στο ποσό του 8.000.000 ευρώ.

Δηλαδή με απλά λόγια το κόστος κατασκευής είναι 100ευρώ/m2 , αν υπολογίσουμε για... γεφυρώσεις αρδευτικά κλπ ένα διπλάσιο κόστος ανηγμένο σε m2 τροποποιείται σε...200ευρώ/m2.

Αν διπλασιάσουμε το συνολικό κόστος για απρόβλεπτα και διάφορα ειδικά έργα το συνολικό κόστος τροποποιείται σε 400 ευρώ/m2.
Αυτό σημαίνει ότι για την κατασκευή ενός χιλιομέτρου απαιτείται κόστος 400Χ20Χ1000 = 8.000.000 ευρώ /km.Επίσης από πρόχειρους υπολογισμούς τα έσοδα σε ετήσια βάση από τις εισπράξεις των διοδίων ανέρχονται σε περίπου 2.177.000.000 δίς ευρώ.

Τα τμήματα του εθνικού μας δικτύου που μπορούν να ενώσουν ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια είναι:
1. ΑΘΗΝΑ-ΠΑΤΡΑ = 220km (εισπράξεις 10.000Χ6Χ366 = 110.000.000 ευρώ)
2. ΚΟΡΙΝΘΟΣ- ΚΑΛΑΜΑΤΑ = 250km (εισπράξεις 20.000Χ8Χ366 = 58.000.000 ευρώ)
3. ΠΑΤΡΑ-ΚΑΛΟ ΝΕΡΟ = 150km (εισπράξεις 20.000Χ4Χ366 = 30.000.000 ευρώ )
4. ΡΙΟ-ΙΩΑΝΝΙΝΑ = 225km (εισπράξεις 40.000Χ18Χ366 = 263.000.000 ευρώ)
5. ΕΓΝΑΝΤΙΑ( ΙΩΑΝΝΙΝΑ-ΑΛΕΞ/ΛΗ) = 566km (εισπράξεις 100.000Χ6Χ366 = 219.000.000 ευρώ)
6. ΑΘΗΝΑ-ΘΕΣ/ΝΙΚΗ = 502km (εισπράξεις 150.000Χ23Χ366 = 1.262.000.000 ευρώ)
7. ΛΑΡΙΣΣΑ-ΙΩΑΝΝΙΝΑ = 189km
8. ΛΑΜΙΑ-ΑΝΤΙΡΙΟ = 170km
9. ΧΑΝΙΑ-ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ = 202km
10. ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ = 45km (εισπράξεις 200.000Χ4Χ366 = 235.000.000 ευρώ)

Το συνολικό μήκος του παραπάνω δικτύου είναι 2.519km

Αν δεχθούμε ότι στη χώρα μας τα ΙΧ επιβατηγά και φορτηγά που κυκλοφορούν είναι περίπου 8.000.000 με ένα μέσο όρο 200 ευρώ το χρόνο που πληρώνουν για τέλη κυκλοφορίας, το κράτος εισπράττει 8.000.000Χ200 = 1.600.000.000 δίς ευρώ.

Με τους παραπάνω υπολογισμούς συγκεντρώνονται περίπου 3,77 δίς ευρώ το χρόνο για την «συντήρηση» των δρόμων.

Αν δεχθούμε ότι δαπανάται ένα ποσόν περίπου 20% για την συντήρηση και την λειτουργία των δρόμων, δηλαδή 770.000.000 ευρώ περισσεύουν 3δίς ευρώ.(Υπολογισμοί πρίν την νέα αύξηση των τιμών των διοδίων)
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ – ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ:

1. Για την κατασκευή ολοκλήρου του εθνικού δικτύου εκ του μηδενός απαιτούνται 2.519Χ8.000.000 = 20.152.000.000 δίς ευρώ.
2. Με τις παραπάνω εισπράξεις σε 7 χρόνια έχει ανακατασκευαστεί το εθνικό δίκτυο εξ, ολοκλήρου.
3. Γιατί σταμάτησαν οι εργασίες συνέχισης των δρόμων και ανακοινώνουν προγράμματα ΕΣΠΑ για την συνέχιση τους;
4. Γιατί αυξήθηκαν οι εισφορές στα διόδια;
5. Γιατί με την κατάργηση διοδίων η χώρα μας πλήρωσε πρόστιμο σε εργολάβους 7.000.000 ευρώ, και πως υπολογίστηκε η ανταποδοτικότητα;
6. Πόσα χρήματα έβαλαν οι εργολάβοι για την κατασκευή των οδών που ελέγχουν;
7. Γιατί το κόστος κατασκευής στην Ελλάδα είναι τριπλάσιο από αυτό των Ευρωπαϊκών χωρών;
8. Ποιος θα πληρώσει την ζημιά για την κακοτεχνία στο τμήμα ΤΡΙΠΟΛΗ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗ που δεν λειτουργεί εδώ και 4 χρόνια και ανέρχεται σε 200 εκατομμύρια ευρώ σαν κόστος και άλλα 100 εκατομ. περίπου από στέρηση εσόδων από τα διόδια, δηλαδή συνολικά 300.000.000 ευρώ.;
9. Πού πήγαν οι εισπράξεις περίπου 15 δίς ευρώ την τελευταία πενταετία που δεν έχει κατασκευασθεί ούτε ένα μέτρο δρόμου ενώ αυτές γίνονται κανονικά;
10. Πόσα χρήματα πρέπει να προσθέσουμε στα παραπάνω που έχουν εισπραχθεί από την Ευρώπη από εθνικά προγράμματα τύπου ΕΣΠΑ κλπ;
11. Πόσο μήκος δρόμου έχει κατασκευαστεί τα τελευταία 5 χρόνια και με ποιό κόστος;

Εύλογα τα ερωτήματα που θέτει ο συντάκτης του άρθρου, στα οποία αν συνυπολογίσουμε και το τί έγινε με την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής Αεροπορίας, όπου κάποιος τυχάρπαστος επενδυτής της συμφοράς πήρε το γνωστότερο παγκοσμίως brand name μετά την coca cola, και μέσα σε ελάχιστο χρόνο το εξαφάνισε, τίθεται σε αμφιβολία το σύνολο των ιδιωτικοποιήσεων δημοσίων οργανισμών που προωθεί η πρασινομπλέ δικομματική κυβέρνηση του Αντωνάκη και του Βαγγελάκη 

ΠΕΣΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ ΠΕΣΤΑ

Καιρός ήταν Αντωνάκη να τα ακούσεις από την καλή και από κάποιον
Καιρός σου ήταν.
Άντε λοιπόν ΑΠΑΝΤΆ ΤΟΥ.

Περαστικά σου Αντωνάκη, Περαστικά σου
Και προετοιμάσου για την κατραπακιά του Μαΐου τόσο εσύ όσο και το συνεταιράκι σου ο Βαγγελάκης

ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ (?POR QU'E GRECIA?)

Το video  που ακολουθεί είναι η οπτικοακουστική ομιλία του ελληνιστή Pedro Olalla στην Ημερίδα Κλασσικού Πολιτισμού του Σαγούντο της Ισπανίας "X Jornada Clásica de Sagunto" (Sagunto, España, 17/11/2012)
Σε αυτό αναλύεται ο ρόλος του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού στην διαμόρφωση της Ευρωπαϊκής κουλτούρας.
Η παρουσίαση αυτή έγινε με αφορμή την διακοπή της διδασκαλίας λατινικών και αρχαίων ελληνικών στο πλαίσιο της αναμόρφωσης του εκπαιδευτικού συστήματος που εκπόνησε το υπουργείο παιδείας του Ισπανικού κράτους.
Αξίζει να αφιερώσετε 45 λεπτά να το δείτε.
Muchas gracias señor Olalla. Este video es maravilloso y es muy importante para comprender todos los gobiernos, y la griega tambien, la importancia de la cultura griega en la conformación de la cultura, en mi opinion no solamente europea, pero de la cultura mundial.

πηγή:
 youtube
ramnusia. com
 

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ Το δαχτυλίδι του “Χόμπιτ” έχει ελληνική προέλευση!

Share

Εδώ και λίγες ημέρες έχει ξεκινήσει το πρώτο μέρος της τριλογίας της ταινίας “Το Χόμπιτ”. Οι θεατές παρακολούθησαν τη σκηνή της ανεύρεσης σε μια σκοτεινή σπηλιά του Ενός Δαχτυλιδιού, που σε κάνει αόρατο όταν το φοράς και που με τον καιρό σε διαφθείρει. Έμπνευση του Βρετανού συγγραφέα Τόλκιν η ιστορία; Φυσικά και όχι.
Για ακόμη μια φορά ένας ελληνικός μύθος έγινε “copy-paste”. Αυτός, του… Γύγη:
O Πλάτωνας, στο Β΄ βιβλίο της «Πολιτείας» του και με το στόμα του Γλαύκωνα, επινοεί ένα μύθο:
Ένας βοσκός του βασιλιά της Λυδίας ονόματι Γύγης βρίσκει τυχαία ένα μαγικό δακτυλίδι μετά από δύο καταστρεπτικά φυσικά φαινόμενα. Την ώρα που έβοσκε τα πρόβατα του άρχοντά του, έπιασε φοβερή καταιγίδα και έγινε τόσο δυνατός σεισμός, ώστε άνοιξε η γη κάτω απ’ τα πόδια του. Κατέβηκε στο χάσμα που δημιουργήθηκε και εκεί μέσα στα σπλάχνα της γης, είδε ένα μεγάλο χάλκινο κούφιο άλογο. Από κάποια ανοίγματα στα πλευρά του κοίταξε μέσα του και διαπίστωσε ότι εκεί ήταν ξαπλωμένος ένας νεκρός με διαστάσεις σχεδόν γιγαντιαίες. Και το σημαντικότερο, φορούσε στο χέρι του ένα χρυσό δακτυλίδι. Όταν ανέβηκε στην επιφάνεια διαπίστωσε ότι το εύρημά του είχε μία αξιοπερίεργη μαγική δυνατότητα. Περιστρέφοντας την πέτρα του («σφενδόνην» την ονομάζει ο Πλάτωνας) προς το εσωτερικό της παλάμης του, γινόταν αόρατος και εμφανιζόταν πάλι, γυρίζοντας το δακτυλίδι προς την αντίστροφη φορά.
Ο ταπεινός βοσκός είχε λοιπόν στα χέρια του ένα τεράστιο όπλο. Μπορούσε να κάνει οτιδήποτε επιθυμούσε, χωρίς να γίνεται αντιληπτός και κυρίως, χωρίς να τιμωρείται ή έστω να επιπλήττεται. Έγινε από τη μια στιγμή στην άλλη φορέας μιας τουλάχιστον παράδοξης και απρόσμενης δύναμης, η οποία μπορούσε να λειτουργήσει προς όφελός του, πάντα όμως υπό το βάρος μιας έστω και λανθάνουσας αδικίας, που μπορούσε να φτάσει κι ως το έγκλημα. Και πραγματικά έτσι έγινε.
Ο ασήμαντος μέχρι τότε Γύγης έγινε εραστής της βασίλισσας και με τη βοήθειά της σκότωσε τον αφέντη του και πήρε ο ίδιος την εξουσία. Κατέλαβε λοιπόν μια θέση που του χάρισε η δύναμη ενός χρυσού κρίκου, χωρίς να υπολογίσει τα αθέμιτα μέσα που χρησιμοποίησε, αλλά με μοναδικά κίνητρα – συνηθισμένα στην ανθρώπινη φύση -τη δόξα και τον πλούτο.
Ο Γλαύκωνας, που διηγείται τη φανταστική αυτή ιστορία, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι στη φύση του ανθρώπου να αδικεί, όταν μάλιστα ξέρει εκ των προτέρων ότι δε θα υποστεί τις συνέπειες της αδικίας του. Και αυτό γιατί ο κοινός νους λέει ότι η δικαιοσύνη δεν είναι τελικά ένα αγαθό στη ζωή μας, αφού η εφαρμογή της προσκρούει στο προσωπικό μας συμφέρον. Για όλους μας λοιπόν το βασανιστικό ερώτημα «αδικείν η αδικείσθαι;» γίνεται πολύ απλό. Και η απάντηση στη συνείδησή μας δεν είναι τουλάχιστον μία ανώδυνη ουδετερότητα, αλλά μία συνειδητή επιλογή συμφέροντος: «αδικειν» και μάλιστα αν είναι δυνατόν ατιμώρητα.
Ένα δακτυλίδι λοιπόν έγινε η αιτία να διαφθαρεί ένας απονήρευτος βοσκός και να περάσει από το φως του ενάρετου στη σκιά του εγκληματία. Διαπράχθηκε μια αμαρτία που ο Πλάτωνας ονομάζει αδικία, δηλαδή άρση της δικαιοσύνης.
Ο άνθρωπος λοιπόν καλείται να αλλάξει νοοτροπία να παλέψει με το κακό να θεαθεί το φως δηλαδή το ωραίο, το δίκαιο, το αρμονικό, το αληθινό και τούτο γίνεται με ένα και μόνο όπλο σύμφωνα με τον Πλάτωνα ,ένα όπλο ανίκητο ακόμα και σήμερα: Την Ολοκληρωμένη Παιδεία.
[Ο Γύγης - ιστορικό πρόσωπο - ήταν βασιλιάς της Λυδίας κατά το πρώτο μισό του 7ου αιώνα π.Χ. Πήρε το θρόνο με τη βοήθεια της συζύγου του τελευταίου βασιλιά από τους απογόνους του Ηρακλή και ίδρυσε νέα δυναστεία των Μερμναδών].
Με το μύθο συμφωνεί ως ένα βαθμό και το γεγονός, ότι είχε στο σκήπτρο του και ένα δαχτυλίδι με μεγάλο πολύτιμο λίθο. Είναι επίσης γνωστό πως ήταν δραστήριος και ενεργητικός βασιλιάς και πως οδήγησε τη Λυδία και την πρωτεύουσα της, τις Σάρδεις, στην μεγαλύτερή της ακμή. Το βασίλειο του, συμπεριελάμβανε όλη τη δυτική Μικρά Ασία ως τον ποταμό Άλυ και η δυναστεία του έμεινε στην εξουσία πάνω από εκατό χρόνια.
Ο τελευταίος του απόγονος στο θρόνο της Λυδίας ήταν ο βασιλιάς Κροίσος, που έγινε ξακουστός για τα πλούτη του και για την κακή ερμηνεία που έδωσε στο χρησμό της Πυθίας.Ο μύθος του Γύγη έχει εμπνεύσει και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς. Ίσως περισσότερο γνωστό να τον έκανε το δράμα του Φρίντριχ Χέμπελ « Ο Γύγης και το δαχτυλίδι του» (1856). Στο χώρο της λογοτεχνίας ο μύθος αξιοποιήθηκε από τον Θεόφιλο Γκωτιέ στη νουβέλα του «Ο βασιλιάς Κανδαύλης» (1844) και στο θέατρο πάλι από τον Αντρέ Ζίντ στο ομώνυμο θεατρικό του έργο (1901). Το 1920 ο Α. Μπρυνώ έγραψε την όπερα «Κανδαύλης».]
[Tης Ιωάννας Μπισκιτζή (Λέκτορα Κλασσικής Φιλολογίας) - Πηγή katohika.gr]

Βοώντας σε ώτα μη ακουόντων

Δεν είναι πιστεύω να είναι κάτι φοβερό και τρομερό να θυμηθούμε κάποια πράγματα πού ειπώθηκαν σε παλαιοτέρους χρόνους ευημερίας, τότε πού σε αυτήν την χώρα, “δέναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα” και κυκλοφορούσαν τόσα SUV πού ο επισκέπτης νόμιζε ότι ήταν στο Ντουμπάι η στη Σαουδική Αραβία.

Τότε, σε όχι τόσο πολύ μακρινούς χρόνους, όπου αράζαμε σαν άλλοι σεΐχηδες στα ακριβά καφέ να πιούμε τον φρεντουτσίνο μας, απολαμβάνοντας την λιακάδα η τον έναστρο ουρανό, η άλλες φορές λυγκνιζόμενοι στα ταραμπαμπούμ σικ σκυλάδικων ραίναμε με λουλούδια την κάθε ημίγυμνη αρτίστα που κραδαίνοντας ένα μικρόφωνο ωσάν το ρόπαλο του Ηρακλή τραγουδούσε με την γλυκόλαλη κορακίσια φωνή της, βαθιά εμπνευσμένους στοίχους μεγάλων ποιητών όπως πχ “ Γλυκέ μου φαλάκρα για σε 'να φτάνω στα άκρα” και λοιπά ωδικά τεχνουργήματα.

Τότε πού πηγαίναμε σαν τα βόδια και ψηφίζαμε τους πολυχρονεμένους μας ηγέτες όντας σίγουροι ότι, όπως μας έλεγαν από περίοπτα μπαλκόνια, αγωνίζονται με όλες τους τις δυνάμεις για το μεγαλείο της ΕΛΛΆΔΟΣ.

Λοιδορούσαμε τότε όλοι πολιτικοί, πολίτες, ΜΜΕ, σαν φαντασιόπληκτους, επικίνδυνους κινδυνολόγους, και λάτρεις ανήκουστων εσχατολογικών θεωριών, όσους έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου προσπαθώντας να μας ξυπνήσουν.

Και εμείς στην αγκαλιά του γλυκόμορφου Μορφέα μεταφερόμασταν αργά προς τον Άδη από τους πολυχρονεμένους εθνοπατέρες μας από δρόμους γεμάτους ροδοπέταλα.

Να λοιπών πώς έκρουε τον κώδωνα τού κινδύνου ο Γ. Μαρίνος στον Οικονομικό Ταχυδρόμο τεύχος 22/05/1986 προφητεύοντας τα χρόνια του ερέβους που σήμερα ζούμε, δυστυχώς εν τω μέσω κοροϊδευτικών γελώτων και λοιδοριών. 

 

«Και ιδού πού φθάσαμε: Αντί να δουλεύουμε για να παράγουμε εισόδημα, να τρώμε από τα έτοιμα και από τα δανεικά. Αντί να φτιάχνουμε νέα εργοστάσια, να κλείνομε κι αυτά που υπάρχουν. Αντί να εκσυγχρονίζουμε τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις, να τις αφήνουμε βαθμιαία να καταντούν παλιοσίδερα. Αντί να βελτιώνομε την παραγωγικότητά μας, να επιβραβεύουμε με κάθε τρόπο την τεμπελιά και την λούφα. Αντί να προωθούμε τις εξαγωγές μας με καλά και φθηνά προϊόντα, να υπονομεύομε την ανταγωνιστικότητά τους με αποτέλεσμα να μην μπορεί πια να πουληθεί η ελληνική παραγωγή ούτε μέσα στην ελληνική αγορά.
Αντί να ενθαρρύνομε το κέρδος, ώστε να περισσεύουν λεφτά για νέες επενδύσεις και καλύτερες αμοιβές των εργαζομένων, το εμποδίζομε με κάθε τρόπο, με αποτέλεσμα τον πολλαπλασιασμό των προβληματικών επιχειρήσεων και την απειλή των μαζικών απολύσεων, αφού οι βιομηχανικές μας επιχειρήσεις δεν μπορούν πια να επιβιώσουν.
Αντί να στηρίζομε με κάθε τρόπο την εγχώρια παραγωγή, την καταδιώκομε με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο, διευκολύνοντας έτσι τις εισαγωγές και την κυριαρχία των ξένων στην ελληνική αγορά.
Αντί οι εργατοϋπάλληλοι να υπερασπίζονται την εθνική παραγωγή με την εργατικότητα και την συμπαράστασή τους προς τους ομοεθνείς εργοδότες τους, πολλοί απ” αυτούς υπονομεύουν με απεργίες, στάσεις εργασίας, καταλήψεις, κοπάνες, νωθρότητα, τσαπατσουλιά και συνεχείς εκδηλώσεις μίσους τις ντόπιες παραγωγικές μονάδες, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο στα ξένα προϊόντα και στη δική τους μιζέρια και ανεργία.
Αντί το δημόσιο να διαχειρίζεται με σύνεση και πόνο τα έσοδα από την φορολογία, τα διασπαθίζει σε καταναλωτικές δαπάνες σε έργα βιτρίνας, σε αθρόες προσλήψεις υποαπασχολούμενων, σε επιδοτήσεις, χαρισμούς οφειλών, σε δανεικά και αγύριστα και σε διαιώνιση της αντιπαραγωγικής δομής της δημόσιας διοικήσεως και της χρονοβόρας και δαπανηρότατης γραφειοκρατίας.
Αντί να αναπτύσσομε την παραγωγή και να ενισχύομε την αυτοδυναμία της οικονομίας μας, το’χουμε ρίξει στον δανεισμό από το εσωτερικό και κυρίως από το εξωτερικό, με αποτέλεσμα να έχομε φθάσει στο τραγικό σημείο να δανειζόμαστε πια κάθε χρόνο 2-3 δισεκατομμύρια δολλάρια από τους ξένους για να εξοφλούμε προηγούμενα δανεικά.
Αντί να διευκολύνεται η εισαγωγή νέας τεχνολογίας και η ευελιξία των επιχειρήσεων ώστε να αποφεύγουν τα οικονομικά αδιέξοδα και το μοιραίο κλείσιμό τους, αντί να ενθαρρύνεται η υλική επιβράβευση των προκομμένων και ευσυνείδητων, επιβάλλεται με κάθε τρόπο το αντίθετο.»
Αυτή είναι η πραγματικότητα της ελληνικής οικονομίας.
Και αυτοί που αντιδρούν στην απαιτούμενη θεραπευτική αγωγή, φαίνεται ότι προτιμούν να καταποντιστούμε όλοι, χορεύοντας και τραγουδώντας, όπως οι επιβάτες του Τιτανικού.
Και αυτό σχεδόν σίγουρα θα συμβεί, αφού τα σωστικά μέσα ολοένα και περιορίζονται.».

Τα ' λεγε. Καλά τα 'λεγε αλλά ποιος τον άκουγε τόσο αυτόν όσο και τον τότε πρόεδρο την τραπέζης της Ελλάδος??
Όλοι μέσα στην σοσιαλιστική, η μάλλον σωστότερα σοσιαληστική πράσινη παραζάλη και την γαλάζια νηρβάνα, κανένας δεν ήθελε να ακούσει και να αναρωτηθεί. “Τι λένε ρε αυτοί?? Μπας και έχουν δίκιο??”
Και πέρναγε ο καιρός και ο Έλληνας μέσα σε μια ψεύτικη ανάπτυξη και μια επίπλαστη ευημερία ζούσε τις 1000 και μια νύχτες νανουριζόμενος από τους θεόσταλτους εθνοπατέρες που τελικά οδηγούσαν την Ελλάδα στον γκρεμό και τους Έλληνες στην ένδυα μέσα από αστραφτερά ΕΥΡΩ δαφνοστεφανομένους ολυμπιακούς αγώνες φαραωνικά δημόσια έργα, που τελικό σκοπό είχαν να γεμίσουν τις τσέπες “Μαντέλιδων” ,“Τσοχατζόπουλων” και των συνδαιτυμόνων αυτών
Και έτσι φτάσαμε στο αλήστου μνήμης “ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ” του ΓΑΠ. Και στα 18 σημεία του Σαμαρά που τελικά κατάντησαν την Ελλάδα επαίτη της δόσης στους διαδρόμους των Βρυξελλών και και ικέτηδα στο περιστύλιο του γερμανικού κοινοβουλίου, η μάλλον κυνοβουλίου,
χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας δίδοντας μια εικόνα ανάλογη με τα πρεζόνια της πλατείας Ομονοίας.
Οι κατοικούντες στα μεγάλα σαλόνια Σοιμπλε Μέρκελ και λοιποί συνδαιτυμόνες πότε δίνουν κάποιο κέρμα στην "μικρή ορφανή ρακένδυτη" και πότε σφαλιάρες κλωτσιές και ύβρεις καταλογίζοντας σε αυτήν την “μικρή καταραμένη” την ευθύνη για κάθε λοιμό, σεισμό και καταποντισμό, διαμοιράζοντας συγχρόνως, εν κρυπτό τα ιμάτιά της.
Και ο Κυρίαρχος Ελληνικός Λαός τι θα κάνει???
Μα ότι κάθε άλλη φορά.
Όταν θα έρθει η ώρα πάλι να μιλήσει, οι πολυχρονεμένοι μας εθνοπατέρες θα βγουν λαμπεροί πάλι στα περίοπτα μπαλκόνια υποσχόμενοι την σωτηρία, και ο λαός σαν πρόβατα θα πάει να τους ψηφίσει για ακόμα μια φορά.
Και αυτοί θα συνεχίσουν να κατατρώγουν τα σωθικά της χώρας όπως το σαράκι το ξύλο και να λοιδορούν, κοροϊδεύουν, όπως κα τότε, όλους αυτούς που προειδοποιούν για τον πάτο που πλησιάζει και που όταν τον φτάσουμε θα βλέπουμε πλέων καθημερινά εικόνες στην Ελλάδα του 21ου αιώνα που μέχρι τώρα της βλέπαμε σε φωτογραφίες του χειμώνα του '41.
Εκτός αν ο Έλληνας ξυπνήσει. Κάτι που ελπίζω να γίνει πριν το έσχατο σημείο. Τον πάτο.

Πώς πληρώνονταν οι στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου;

Share

 

Μπορεί ο Μέγας Αλέξανδρος να έγινε παγκοσμίως γνωστός με την ιδιότητα του ικανού στρατηλάτη, αλλά ήταν εξίσου δεινός οικονομολόγος, με …μάστερ στα οικονομικά του πολέμου, τα οποία δεν προσφέρονταν για αδύναμους «λύτες».  Στρατιωτικό μισθολόγιο πολλών ταχυτήτων
Μέχρι το 331 π.Χ., οι κυριότερες δαπάνες του Αλέξανδρου αφορούσαν …-μεταξύ άλλων- τα εξής: μισθοδοσία στρατού, συντήρηση εξοπλισμού-πολιορκητικών μηχανών, δημιουργία στόλου, επισιτισμό, μεταφορές και υγειονομική περίθαλψη. Η σημαντικότερη άμεση πολεμική δαπάνη ήταν η μισθοδοσία, το ύψος της οποίας οριζόταν με στρατιωτικό μισθολόγιο: οστρατός αποτελείτο καταρχήν από Μακεδόνες, οι οποίοι υπηρετούσαν υπέρ πατρίδος, από συμμάχους των ελληνικών πόλεων (εταίρους) και επαγγελματίες μισθοφόρους.
Αν και οι πληροφορίες των ιστορικών πηγών δεν συμφωνούν στο ύψος του μισθού, οι κατά προσέγγιση υπολογισμοί καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι, στην αρχή της εκστρατείας, το ύψος του μισθού του απλού στρατιώτη ανερχόταν (μέσο όρο) σε 1-2 δραχμές ημερησίως.
«Οι δεκαδάρχες ή δεκανείς ελάμβαναν μηνιαίο μισθό 40 δραχμών. Ο μισθός του διμοιρίτη ήταν διπλάσιος και εκείνος των ιππέων διπλάσιος των πεζών. Κατά τον Διόδωρο οι ιππείς λάμβαναν 300 δραχμές μηνιαίως και οι Μακεδόνες φαλαγγίτες 100 δραχμές, ενώ για τους επαγγελματίες μισθοφόρους υπήρχαν και επιπλέον οικονομικά κίνητρα» σημειώνει ο κ.Κωστόπουλος.
Ετήσια δαπάνη μισθοδοσίας 4000-7000 τάλαντων

Τα συνολικά μεγέθη ήταν δυσθεώρητα: αρκεί ν’ αναλογισθεί κάποιος ότι το 334 π.Χ. πέρασε το Ελλήσποντο στρατιωτική δύναμη άνω των 35.000 ανδρών, στην οποία πρέπει να προστεθούν 10.000 άνδρες του Παρμενίωνα (που προηγήθηκαν το 336 π.Χ) κι ο στρατός που διατήρησε ο Αλέξανδρος στη Μακεδονία (12.000). Η ετήσια μισθολογική δαπάνη υπολογίζεται ότι ανήλθε σε 4.000-5.000 τάλαντα στο πρώτο έτος της εκστρατείας.
Τα επόμενα έτη δε, αυξήθηκε περαιτέρω, σε περίπου 7000 τάλαντα -χωρίς να συνυπολογίζεται ο στόλος- επειδή ο Αλέξανδρος ενίσχυσε τον στρατό του με μισθοφόρους από τις ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας, ενώ έπρεπε να εγκαθιστά φρουρές σε περιοχές που κατελάμβανε.
Μετά την κατάληψη Σούσων και Περσέπολης και την απόκτηση του Θησαυρού του Δαρείου, οι δαπάνες για μισθοδοσία του στρατού εκτινάχθηκαν: για την εκστρατεία στην Ινδική ο Αλέξανδρος οργάνωσε στρατό 140.000 ανδρών, ενώ κατασκεύασε στόλο τουλάχιστον 150 πλοίων, που έφεραν 3000-5000 άνδρες.
Μηχανικοί, γεφυροποιοί και κατασκευαστές κλινών

Πέραν της μισθοδοσίας, μεγάλες ήταν οι δαπάνες συντήρησης και ανανέωσης πολεμικού υλικού. Ο στρατός του Αλέξανδρου ήταν για την εποχή του μια τεχνολογικά προηγμένη πολεμική μηχανή. Τον στρατό ακολουθούσαν μηχανικοί, οι οποίοι κατασκεύαζαν και συντηρούσαν διάφορες πολεμικές μηχανές και το προσωπικό του πολιορκητικού όρχου, που χειρίζονταν τους «πετροβόλους», τους «ξυλοσυνθέτους πύργους» ή «προβόλους», τις γνωστές «ελεπόλεις», τους κριούς, τις χελώνες και τα κάτοπτρα. Επίσης, δίπλα στον στρατό πορεύονταν άλλοι τεχνικοί, όπως γεφυροποιοί και κατασκευαστές σκηνών και κλινών.
Μεγάλες δαπάνες απαιτούσε και ο εφοδιασμός, επισιτισμός και μεταφορά, όχι μόνον του στρατού αλλά και των γυναικόπαιδων των οικογενειών των στρατιωτών, προς εξυπηρέτηση των οποίων λειτουργούσε οργανωμένο σώμα μεταφορών και εφοδιασμού.
100 τάλαντα μόνο για φάρμακα, αλλά και πρόνοια για τα παιδιά των πεσόντων

Συστηματικά οργανωμένη -και για αυτό δαπανηρή- ήταν και η υγειονομική υπηρεσία του Αλέξανδρου, που περιλάμβανε γιατρούς, βοτανολόγους, φαρμακοποιούς και νοσοκόμους, οι οποίοι ακολουθούσαν την εκστρατεία. Ο Διόδωρος αναφέρει ότι για την εκστρατεία στην Ινδική ο Αλέξανδρος διέθεσε για φάρμακα 100 τάλαντα.
Επίσης, ο Αλέξανδρος δαπανούσε σημαντικά ποσά για αποζημιώσεις στους γονείς και τις οικογένειες των πεσόντων, στις οποίες χορηγούσε βασιλικά κτήματα και φορολογικές απαλλαγές, ενώ ο Ιουστίνος αναφέρει ότι στα ορφανά των πεσόντων συνέχιζε να χορηγεί το μισθό του πατέρα..
«Κατευναστές» ή «στρωματοφύλακες»

Ο πόλεμος δεν απαιτούσε, όμως, μόνο μισθούς, εξοπλισμό και ανεφοδιασμό, ούτε μόνο αποζημιώσεις. Απαιτούσε, κατά τον Αλέξανδρο, γιορτές και πανηγύρεις για την τόνωση του ηθικού του στρατού -και για αυτές, οι δαπάνες ήταν μεγάλες.
Επίσης, οι πολεμικοί προϋπολογισμοί κάλυπταν δαπάνες για μάγειρες, τραπεζοκόμους και σιτοποιούς, ακόμη και για άγνωστες σήμερα ιδιότητες, όπως οι …στρωματοφύλακες ή κατευναστές, οι οποίοι φύλαγαν τον Αλέξανδρο και τους στρατηγούς κατά τον ύπνο.
Εξακόσια τάλαντα ετησίως για βασιλικά γεύματα και χορηγίες για παλιννοστούντες

Δαπανηρότατα ήταν τα βασιλικά γεύματα, για τα οποία ο Πλούταρχος αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος δαπανούσε 600 τάλαντα ετησίως. Επίσης, ιδιαίτερα γενναιόδωρος ήταν ο Αλέξανδρος στις αμοιβές όσων διακρίνονταν ιδιαιτέρως στις μάχες και τις πολιορκίες: κατά τον Διόδωρο, μετά τις νίκες της Ισσού και των Γαυγαμήλων έγιναν δωρεές 3.000 ταλάντων, ενώ για την άλωση των Εκβατάνων, εκτός από τα κοσμήματα διανεμήθηκαν 13.000 τάλαντα.
Μεγάλες ήταν ακόμη οι χορηγίες προς τους παλιννοστούντες. Κατά τον Αρριανό, στους Έλληνες συμμάχους που θέλησαν να παλιννοστήσουν επιχορηγήθηκαν με 2000 τάλαντα για μισθούς/έξοδα επιστροφής, ενώ όσοι έστερξαν να παραμείνουν έλαβαν τρία τάλαντα έκαστος.
Εξίσου γενναιόδωρος ήταν ο Αλέξανδρος στους παλαίμαχους. Κατά τον Αρριανό, στους Μακεδόνες που λόγω γήρατος ή πάθησης γίνονταν ανίκανοι για πόλεμο, χορηγείτο εκτός από τους μισθούς και ένα τάλαντο, καθώς και τα έξοδα της παλιννόστησης.
Βραχυπρόθεσμα δάνεια για την κάλυψη των αναγκών του πολέμου

Από πού προέρχονταν όμως τα έσοδα για την κάλυψη όλων αυτών των αναγκών; Κατά την έναρξη της εκστρατείας, κυρίως από τον βασιλικό θησαυρό του Φιλίππου, ενώ σημαντική πηγή εσόδων ήταν τα μεταλλεία της Μακεδονίας, που παρείχαν χρυσό και άργυρο για την κοπή νομισμάτων. Επιπρόσθετα, τα τελωνεία παρείχαν έσοδα από τους δασμούς, στους οποίους προσθέτονταν οι φόροι από τις βασιλικές γαίες.
Σημαντικότερη, όμως, πηγή εσόδων ήταν ο δανεισμός. Κατά τον Πλούταρχο, στα πρώτα έτη της εκστρατείας ο Αλέξανδρος δανείσθηκε βραχυπρόθεσμα 1.460 τάλαντα.
Η δαπάνη των επαγγελματιών μισθοφόρων βάρυνε αποκλειστικά τον βασιλικό θησαυρό, ενώ η δαπάνη του στρατού των Μακεδόνων καλύπτονταν εν μέρει από χορηγίες των ευγενών, τις λεγόμενες λειτουργίες, και εν μέρει από το βασιλικό θησαυρό.
Σε ό,τι αφορά τις δαπάνες του στόλου, ο Αλέξανδρος τις αντιμετώπισε με το θεσμό της τριηραρχίας, κατά τον οποίο ορισμένες πόλεις αναλάμβαναν να συνεισφέρουν ένα αριθμό τριήρεων με τη δαπάνη για το πλήρωμα.
Γιατί οι μικρασιατικές πόλεις κηρύχθηκαν «ασύδοτες»

Σε ότι αφορά την φορολογία, ο Αλέξανδρος δεν επέβαλε φόρους σε βάρος των ελληνικών πόλεων της Μικράς Ασίας, τις οποίες κήρυξε «ασυδότους», επειδή η εκστρατεία του είχε ως σκοπό να τις απαλλάξει από τον φόρο υποτέλειας στον Δαρείο.

από το ΑΠΕ – ΑΜΠ

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΟΙΚΟΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ; 40 μεγαλουπόλεις του κόσμου θα εφαρμόσουν την Agenda 21

Επειδή ο δρόμος προς την κόλαση είναι “σπαρμένος με αγαθές προθέσεις”, οι νεοταξίτες σκέφτηκαν το πρόσχημα της Οικολογίας, ποιός θα αρνούνταν ένα καθαρό περιβάλλον; Με πρόσχημα την προστασία του περιβάλλοντος έχει ξεκινήσει η εφαρμογή της Agenda 21 μέσω της οποίας θα επέλθει ο πλήρης έλεγχος της ιδιωτικής ζωής αλλά και η δημιουργία ενός Παγκόσμιου “πράσινου” φορολογικού συστήματος το οποίο φυσικά προϋποθέτει τη δημιουργία ενός Παγκόσμιου Κράτους.
Σαράντα από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου προετοιμάζουν πλέον τους κατοίκους τους για την υλοποίηση της Ατζέντας 21, υπό τη γνωστή πλέον πρόφαση της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας και της διατήρησης των οικοσυστημάτων.
Η Ομάδα Ηγεσίας των 40 Πόλεων για την Κλιματική Αλλαγή(C40) αποτελεί μία αλληλοσυνδεόμενη ομάδα μεγαλουπόλεων οι οποίες δεσμεύτηκαν πλέον ρητά να συμβιβαστούν με τις επιταγές των Ηνωμένων Εθνών για «την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής».
Το 2007, οι δήμαρχοι 40 μεγαλουπόλεων σε ολόκληρη την υφήλιο αποφάσισαν από κοινού να αλλάξουν το τοπίο και το περιβάλλον των πόλεων τους ώστε να δοθεί η «απάντηση στο ζήτημα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης» και να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των παγκοσμιοποιητών που προωθούν την Ατζέντα 21.
Τον περασμένο Ιούλιο, ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Michael Bloomberg ανακοίνωσε ότι πρόκειται να κατασκευαστούν ειδικά μικρό-διαμερίσματα  στην ακτή Kips Bay με στόχο να πειστούν οι κάτοικοι της πόλης να διαβιούν σε ειδικές «στενές» ζώνες περιβαλλοντικής και χωροταξικής διάρθρωσης που «θα συμπλέει με τις επιταγές της περιβαλλοντικής παγκοσμιοποίησης».
Στη πόλη Σαν Φρανσίσκο, έχουν ήδη ξεκινήσει οι ενοικιάσεις διαμερισμάτων τόσο μικρής έκτασης όσο των 22 τετραγωνικών μέτρων (“shoe-box apartments” ο αγγλικός όρος), με στόχο να πειστούν σταδιακά οι κάτοικοι να συμμορφωθούν στον ελάχιστο χώρο διαβίωσης στο όνομα της βιωσιμότητας και της οικονομικής προσιτότητας.
Η Ομάδα C40 έχει πλέον επεκταθεί σε 58 πόλεις οι οποίες χρησιμοποιούν τις ρυθμίσεις της Ατζέντας 21 των Ηνωμένων Εθνών για την επιτήρηση και τον έλεγχο των παγκόσμιων πληθυσμών, την μείωση των εκπομπών ρύπων CO2 και την άμεση επιρροή στο Παγκόσμιο Α.Ε.Π.
Οι πόλεις αυτές, εξαιτίας της έκτασής τους, μπορούν να αποτελέσουν μία τεράστια πηγή επιρροής για τον καθορισμό προτύπων ευρείας αποδοχής: των προτύπων της περιβαλλοντικής οικονομίας και της οικονομίας χαμηλών ρύπων.
Η C40 επιδιώκει τον έλεγχο των πόλεων καθώς «καταναλώνουν παραπάνω από τα δύο-τρίτα της παγκόσμιας ενέργειας και ευθύνονται για ποσοστό άνω του 70% της παγκόσμιας εκπομπής αερίων CO2.”
Η εφαρμογή στις μεγάλεις πόλεις και χώρες του κόσμου δεν είναι τυχαία: η αποδοχή της Ατζέντας 21 στις μεγαλουπόλεις θα οδηγήσει σε νέες περιβαλλοντικές τροποποιήσεις στις αγροτικές περιοχές…
Εάν τα σχέδια τους πετύχουν, τότε θα έχει έρθει το “λυκόφως” της ανθρώπινης ελευθερίας, και μάλλιστα γιατί εμείς το δεχτήκαμε για το “καλό” μας.
Τμήμα ειδήσεων defencencenet.gr

H ATZENTA 21 ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Όσοι αμφιβάλλουν ακόμη για την ύπαρξη και την εφαρμογή της ατζέντας απομείωσης του παγκόσμιου πληθυσμού, θα πρέπει να διαβάσουν οπωσδήποτε τα ντοκουμέντα που ακολουθούν..

Το πρόγραμμα συνηγορίας που απορρέει από χρηματοδοτούμενο think tank της Ε.Ε., με την ονομασία Δίκτυο Οικονομίας του Ενός Πλανήτη (One Planet Economy Network (OPEN:EU) δημοσίευσε το 2011 ένα πολύ σημαντικό έγγραφο που δεν έλαβε τη δέουσα προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης...

Το συγκεκριμένο έγγραφο έχει τίτλο Σενάρια για την επίτευξη τηςΟικολογικής Οικονομίας του Πλανήτη στην Ευρώπη και αποτελείται από αρκετά σενάρια ή ''μονοπάτια'' τα οποία θα πρέπει να ακολουθήσει η Ε.Ε. για να επιτύχει το συγκεκριμένο μοντέλο ''οικολογικής οικονομίας''.

Ας δώσουμε λίγο έμφαση στον όρο 'σενάρια' καθώς αποποιείται τον άμεσο ρόλο της επιρροής του εγγράφου με την πρόφαση της υποθετικής και θεωρητικής οπτικής των πραγμάτων.

Το συγκεκριμένο project χρηματοδοτήθηκε από το Έβδομο Πρόγραμμα-Πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και από το Ταμείο για τη Παγκόσμια Άγρια  Ζωή. Και, όπως αναμενόταν, ακολουθεί 'κατά γράμμα' τα σενάρια της Ατζέντας  21. Το έγγραφο είναι γεμάτο με αναφορές στη 'βιωσιμότητα' και την οικολογική κατεύθυνση, και ο συγγραφέας υπογραμμίζει τέσσερα διαφορετικά μονοπάτια για την επίτευξη της πλανητικής-οικολογικής οικονομίας (“one planet economy”) έως το 2050:

Σύμφωνα με την ''έκθεση'' τα τέσσερα κομβικά σημεία θα πρέπει να πραγματοποιηθούν ώστε να μεταβληθεί ο τρόπος ζωής στην Ευρώπη έως το 2050, και να χρησιμοποιηθούν ως άξονες για τη διαμόρφωση πολιτικής (σ.σ. pentapostagma.gr οπότε δεν μιλάμε απλώς για "σενάρια'')...

1: Έξυπνος καθορισμός στόχων με έμφαση στην οικολογία (Clever and Caring)
2: ''Σημείο Γρήγορων Αλλαγών''
3:  ΚΟΜΒΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΜΠΗΣ-- (Breaking Point)
4: ''Αργή Κίνηση''

Ας εξετάσουμε τις προτάσεις πολιτικής που εμπεριέχονται στο σενάριο του Κομβικού Σημείου Καμπής (“Breaking Point”):

“Η Ε.Ε. θα πρέπει να λάβει δραστικά μέτρα ώστε να ανακόψει την αύξηση του πληθυσμού στην Ευρώπη, αλλά κυριότερα στον υπόλοιπο κόσμο, λαμβάνοντας υπόψη την αυξημένη ζήτηση σε μία χρονική στιγμή όπου η τεχνολογική καινοτομία παραμένει στάσιμη και οι παγκόσμιες ελλείψεις σε καύσιμα και εκμεταλλεύσιμη γη πιέζουν ανοδικά τις τιμές. Σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης το προσδόκιμο ζωής παραμένει στάσιμο ενώ σε άλλες μειώνεται.”

Λίγο παρακάτω, στην ενότητα με τίτλο “Δημογραφικά” διαβάζουμε τα ακόλουθα:

“Ξεκινώντας από το 2012, ένα από τα μέτρα που ελήφθησαν για να ελεγχθεί η αύξηση του πληθυσμού ήταν η σταδιακή απόσυρση των επιδομάτων τέκνου για τις πολύτεκνες οικογένειες. Μέχρι το 2020, τα επιδόματα θα παρέχονται μόνο για τις οικογένειες που έχουν έως δύο παιδιά. Καθώς η οικονομία εν γένει έχει μετατραπεί σε μία οικονομία εντάσεως εργασίας, οι μεταναστευτικές πολιτικές έγιναν πιο 'χαλαρές' με στόχο να προσελκύσουν εργατικό δυναμικό χαμηλής ειδίκευσης, ειδικότερα στον αγροτικό τομέα. Οι διμερείς οικονομικές και εμπορικές συμφωνίες απαιτούν πλέον από τους εταίρους να εφαρμόσουν μέτρα ελέγχου του πληθυσμού.”

Γίνεται σαφές ότι δεν μιλάμε απλώς για 'υποθετικά σενάρια'. Τα μέτρα ελέγχου της αύξησης του πληθυσμού είναι ήδη παρόντα και ισχύοντα για την πραγματοποίηση των διμερών οικονομικών και εμπορικών συμφωνιών. Σε έγγραφο διαβούλευσης της Παγκόσμιας Τράπεζας που χρονολογείται από το 2007 (“discussion paper”), γίνεται φανερός ο ρόλος της Τράπεζας αναφορικά με τις συγκεκριμένες "απαιτήσεις":

“Η (Παγκόσμια) Τράπεζα διαθέτει το πιθανά συγκριτικό πλεονέκτημα να επιλαμβάνεται αυτών των θεμάτων στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο της πολιτικής των χωρών, όχι μόνο με τους εταίρους στα υπουργεία υγείας, αλλά και με αξιωματούχους οικονομικών και σχεδιασμού. Αυτό είναι πολύ σημαντικό δοθείσης της αυξανόμενης αναγνώρισης του γεγονότος ότι η πολιτική οικονομία αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα για την εφαρμογή προγραμμάτων μείωσης του πληθυσμού και αναπαραγωγικής υγείας, ειδικότερα σε χώρες με υψηλούς ρυθμούς γεννήσεων και υψηλό δείκτη γονιμότητας.”

Το έγγραφο αναφέρει δύο έθνη τα οποία βρίσκονται ξεκάθαρα υπό την υποτέλεια της μείωση του πληθυσμού τους μέσω της συμφωνίας με την Παγκόσμια Τράπεζα..

Η μία από αυτές είναι ο Νίγηρας.. Σε αυτή τη χώρα έχουν τεθεί ''όρια" (σ.σ. pentapostagma.gr πληθυσμιακά όρια) τα οποία δεν πρέπει να ξεπεραστούν ώστε η χώρα να συνεχίσει να λαμβάνει οικονομική βοήθεια από την Παγκόσμια Τράπεζα. Η περίπτωση του Νίγηρα είναι μία περίπτωση χώρας που το Δ.Ν.Τ θεωρεί ως Βαριά Υπερχρεωμένη Φτωχή Χώρα και ως αποτέλεσμα τίθεται εύκολα υπό απάνθρωπους ζυγούς.. Για τη περίπτωση του Νίγηρα το έγγραφο της Παγκόσμιας Τράπεζας αναφέρει ότι:

“Η αύξηση του πληθυσμού καταγράφεται, και σχεδιάζεται ένας τομέας οικονομικών για το πληθυσμιακό ζήτημα -- ESW (Economic and Sector Work). Η εθνική Στρατηγική για τον Πληθυσμό και την Αναπαραγωγική Υγεία δεν αποτελεί μόνο έναν στόχο που πρέπει να επιτευχθεί ώστε να συνεχίσει η ροή της οικονομικής βοήθειας CAS (Country Assistance Strategy, αλλά και έναν άμεσο αυτοτελή σκοπό.”

Ας επιστρέψουμε ξανά στο ανατριχιαστικό έγγραφο του 2011, που αφορά τη ζωή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 'Έως το 2050, οι Ευρωπαίοι είναι αναγκασμένοι να υιοθετήσουν πράσινους τρόπους ζωής, ίσως και μέσω των απαγορεύσεων των μη-απαραίτητων μακρινών ταξιδιών.. Το κράτος θα πρέπει μέσω όλων των καναλιών διάδοσης να μεταφέρει το μήνυμα της 'βιωσιμότητας' σε όλους τους πολίτες...

Η Ατζέντα 21 είναι πιο κοντά μας παρά ποτέ:

“Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ζουν σε πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές σε μικρά και οικονομικά διαμερίσματα. Τα περισσότερα νοικοκυριά αποτελούνται από τρία ή λιγότερα οικογενειακά μέλη. Τα διαμερίσματα θα γίνουν ολοένα και πιο ενεργειακά αποτελεσματικά και θα διαθέτουν έξυπνους μετρητές που θα επιτρέπουν στους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας να ελέγχουν τη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας, να επιβάλλουν πρόστιμα ακόμη και να διακόπτουν την ηλεκτροδότηση (!!!).”

Και το πλέον απάνθρωπο και απαράδεκτο: “Έως το 2015, η εθελούσια και υποβοηθούμενη αυτοκτονία θα πρέπει να γίνει νόμιμη σε όλες τις χώρες τις Ε.Ε..” 

pentapostagma.gr