Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2008

Η σοκολάτα

Γύρισε από την δουλειά του πτώμα στήν κούραση, μπήκε στο σπίτι έβγαλε το μπουφάν του και κάθισε στον καναπέ, άναψε ένα τσιγάρο και άνοιξε το ραδιόφωνο.
Έπαιζε ερωτιάρικα τραγούδια και ο εκφωνητής έκανε συνέχεια αφιερώσεις για την ημέρα των ερωτευμένων 14/2 γαρ.
-Δεν μας παρατάτε μεσημεριάτικα, μονολόγησε και το ξαναέκλεισε, μωρέ όρεξη που την έχουν.
Έβαλε ένα CD και άραξε να καπνίσει το τσιγάρο του με την μουσική που αυτός είχε διαλέξει.
-Ας τσιμπήσουμε κάτι ψιθύρισε και πήγε στην κουζίνα, άνοιξε το ψυγείο, έβγαλε τό φαγητό που είχε μαγειρέψει από την προηγούμενη και το έβαλε στον φούρνο μικροκυμμάτων, καθώς έκλεινε την πόρτα του ψυγείου από ένα ντουλαπάκι ακούστηκε ένας ελαφρύς θόρυβος.
Απόρησε, δεν θυμόταν να είχε βάλει κάτι εκεί, ξαν'άνοιξε το ψυγείο και άνοιξε το ντουλαπάκι, από μέσα του έβγαλε μια μεγάλη σοκολάτα με κόκκινο άσπρο περιτύλιγμα γεμάτο καρδούλες. Χαμογέλασε, Η σοκολάτα, αυτή που είχε πάρει δώρο για την ημέρα των ερωτευμένων στην κοπέλα που τα είχε μέχρι πέρυσι τέτοιο καιρό ξεχασμένη μέσα στό νουλαπάκι του ψυγείου.
Κράτησε την σοκολάτα μέ τα δυό χέρια από τίς άκρες.
-Η σοκολάτα της, ψιθύρισε.
Θυμίθηκε εκείνη την μέρα.
Γύριζε από την δουλειά του, σκεφτόταν τη να πάρει στήν καλή του, για αυτή την μέρα. Πριν πάει σπίτι πέρασε από το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς να πάρει τσιγάρα, είδε τις σοκολάτες μέσα στό ψυγείο του μαγαζιού.
-Θα της πάρω μια, σκέφτικε, μιάς και ήξερε πόσο της άρεσαν, θα της πάρω και μερικά τριαντάφυλλα και μετά.....
Έκανε σχέδια γι'αυτή την μέρα, προσπαθούσε να σκεφτεί κάτι πολύ καλό, να περάσουν όμορφα αυτός και αυτή.
Γύρισε σπίτι του, έκανε ένα μπάνιο έφαγε και ξάπλωσε για λίγο, η ώρα πέρασε.
Κοίταξε το ρολόι του, η ώρα πλησίαζε 5 το απόγευμα.
Την πήρε τηλέφωνο, της είπε να βγουν.
-Αχ είμαι κουρασμένη, είχα πολύ δουλειά στο γραφείο, του απάντησε.
-Καλά, δεν πειράζει, θα τα πούμε μια άλλη φορά.
-Ναι αλλά ξέρεις, βλέπω ότι δεν ταιριάζουμε και καλύτερα να σταματήσουμε εδώ.
-Γιατί το λες αυτό????
Άρχισε να του αριθμεί τα πράγματα που δεν της άρεσαν σε αυτόν, και κυρίος επικεντρώθηκε σε πράγματα υλικά, θέματα περιτυλίγματος, και βέβαια δεν παρέληψε να δώσει και δυό δυνατά χαστούκια στο παιδί που αυτός έκρυβε μέσα του.
Αυτός την άκουγε ήρεμος.
Μόλις αυτή του είπε αυτά που είχε να του πει, αυτός άρχισε να της μιλάει.
-Κατ' αρχή σε άκουσα που είπες πολλές φορές “όλες οι γυναίκες”, μπορώ να μάθω πότε σε διόρισαν εκπρόσωπο τους όλες οι γυναίκες????
Αυτή μάσησε τα λόγια της “Ε ναι και τέλος πάντων”
-Η συμπεριφορά σου, προς εμένα, αγαπητή μου είχε περάσει προ πολλού τα όρια τής απρέπειας και μπορούσε να χαρακτηριστεί, άνετα αγενέστατη, γιατί όταν κάποιος σου λέει καλημέρα, με όποιων τρόπο, ηλεκτρονικό η φυσικό, εσύ μάλλον πρέπει να του απαντήσεις και όχι να τον αγνοείς, παρ όλα αυτά, εγώ σε δικαιολογούσα σκεφτόμενος το σοβαρό οικογενειακό πρόβλημα που σου προέκειψε.
Τέλος πάντων, να ξέρεις ότι, αν ήξερα από την αρχή ότι αυτά θα έβλεπες σε εμένα δεν θα είχα επιδιώξει ποτέ αυτή την σχέση. Θα την απέρριπτα αμέσως ακόμα και σαν αμυδρή πιθανότητα. Ευτυχώς που μου έδειξες τώρα ποιά είσαι, της είπε πριν κλείσει το τηλέφωνο.
Έψαξε να δει πως ένιωθε, μάλλον ανακούφιση, που τελείωσε μια εκκρεμότητα
Λίγο μετά, θυμάται, είχε πάρει τηλέφωνο την φίλη του την Άννα.
-Σοβαρά, του είχε πεί εκείνη, και στο έλεγα καιρό τώρα, ρίχτης πέντε φάσκελα, καλά την είχα καταλάβει......... τί σου είπε?????? Αυτά είναι μαλακίες, ρε δεν ευχαριστείς τον θεό που σε γλίτωσε απ' αυτή.
Κάθησε και σκέφτικε αρκετά εκείνη την μέρα, σκέφτικε τό παρελθών, σκέφτικε πολύ και πολλά, πήρε τις αποφάσεις του.
Μετά λίγες εβδομάδες του είπε ένα φιλικό του ζευγάρι για μια κοπέλα που ήθελαν να του γνωρίσουν.
Αρνήθηκε, “δεν θέλω πια” τους είχε πει, “δεν με απασχολεί το ζήτημα, και όχι δεν θα αλλάξω γνώμη, δεν με ενδιαφερεί πιά, δεν με απασχολεί.”
Η αναδρομή του στο παρελθόν πήρε τέλος.
Στεκόταν ακόμα μπροστά στο ανοιχτό ψυγείο κρατώντας την σοκολάτα, χαμογέλασε, την γύρισε από την άλλη όψη και είδε την ημερομηνία, είχε λήξει.
-Τα ληγμένα πράγματα πρέπει να πετιούνται, ψιθύρισε, και πέταξε την σοκολάτα στά σκουπίδια.
Πήγε και κάθισε αναπαυτικά στον καναπέ.
Γύρισε στο παιδί που πάντα κουβαλούσε μές στήν ψυχή του. Αυτό το παιδί που τον έκανε να λυπάται, να αγαπάει, να χαίρεται, να ενδιαφέρεται, να έχει αισθήματα, αυτό το τόσο όμορφο κομμάτι του εαυτού του.
-Λοιπόν, δεν θά μείνουμε μέσα απόψε, θα πάμε σινεμά
-ΑΑΑΑΑΑΑΑ Ναιαιαιαιαιαι
-Και θα δούμε το καινούργιο Asterix
-Ναιαιαιαιαιαιαιαιαιαι
-Και μετά στο γνωστό εστιατόριο να φάμε βιενέζικο σνίτσελ με μανιτάρια, και μετά γλυκό.
-Ωραιααααααααααααααα
-Φύγαμεεεεεεεεεεε.

17 σχόλια:

Talisker είπε...

kala ..
οταν ξεθυμωσει το παιδι και κανει μια καλη κουβεντα με τον μεγαλο μεσα του..

θα καταλαβει πες του πως ποτε δεν κανει να λεει ποτε...

γιατι δειχνει να φοβαται..:::)
και το παιδι θα συμφωνησει και αφοβα σαν παιδι θα παρει αλλες σοκολατες ...κι ο μεγαλος θα θελει να τις ζησει πιο πολυ για τη γευση
:)

ράγες είπε...

Έτσι μπράβο, τα ληγμένα πρέπει να τα ξεφορτωνόμαστε, όπως και τις "ληγμένες σχέσεις"! Μόνο που καμιά φορά ξέρουμε ότι κάτι έχει λήξει, αλλά επιμένουμε να το δοκιμάσουμε! Η ευθύνη για ότι πάθουμε είναι δική μας! Μόνο που δυστυχώς ο έρωτας δεν είναι σοκολάτα για να τον πετάξουμε απευθείας στα σκουπίδια! Συνήθως συνειδητοποιούμε αργά ότι ο έρωτας έχει λήξει, αφού δηλαδή γευτούμε τις συνέπειες του. Μη σου πω ότι κάποιοι εθίζονται και στα ληγμένα!
Μακάρι να είχαμε την αίσθηση του λάθους στον έρωτα!
Φιλάκια Αλέξη μου!

una mama και οχι μονο είπε...

αχ ναι...σινεμα και ωραιο φαγητο και γλυκο...

το καλυτερο φαρμακο σε ο,τι μας χαλαει : ))

Freedula είπε...

Ψηφίζω ταλισκερ, κι ας μην σ' αρέσει. Δαγκωτό!

Αγριο ΚερασοΖouzouna είπε...

τύπωσα να διαβάσω. ως τότε πέρνα έχεις πρόσκληση (για να μην μένουμε ήσυχοι). φιλιά

MenieK είπε...

κακώς άφησες τη σοκολάτα να λήξει... έπρεπε να την είχες φάει επιτόπου μετά το τηλεφώνημα, εις υγεία της χαζής. Ορίστε μας, τέτοια ωραία σοκολάτα χαμένη για μια ιδεοληψία τσ τσ τσ :(

Alexis B είπε...

Talisker > Το παιδι δέν είναι θυμωμένο, είναι χαρούμενο, χαμογελαστό, ελεύθερο, μεταδίδει δέ αυτή την χαρά και στόν μεγάλο.
Οσο γιά σοκολάτες μπορεί να έχει όποτε θέλει όσες θέλει.
Τά περίπτερα είναι γεμάτα.

Ραγες > Τα ληγένα ότι και νά είναι, πρέπει να πετάγονται, γιατί αν τα φάμε μπορεί να πάθουμε δηλητιρίαση...
Προσοχή λοιπόν στίς ημερομηνίες, η στά "σημεία τών καιρών"

Una mama > Να δοκιμάσεις, αυτό τό σνίτσελ, τέλειο, όσο γιά τό γλυκό, Black Forest, λέμε πωπωπωπωπωπωπω!!
Αχ τί μου (σλουρπ)εκανες.
Μου τα (σλουρπ) θύμισες!!!!!!!

Freedula > αφού "ψηφίζεις" talisker βλέπε την απάντηση σχολίου πρός talisker.

Αγριοκερασοζουζούνα > Πρόσκληση??
Τί πρόσκηση καλέ???
Σε γεύμα??? Θά φάμε???
Ε Ρ Χ Ο Μ Α Ι Α Ι Α Ι Α Ι
σλούρπ σλούρπ σλούρπ σλούρπ

Meniek > Αν ήταν σοκολάτα γάλακτος θα είχε εξαφανιστεί από τα πρώτα λεπτά, ήταν όμως αμυγδάλου
Γι' αυτό και την άφησα

Σας ευχαριστώ για τίς επισκέψεις σας, και τα σχόλιά σας
Εύχομαι σε όλες σας καλή εβδομάδα

genna είπε...

πάμε, σοκολατίτσα από το περίπτερο
αναπαυτηλή πολυθρόνο στον ωραιότερο κιν/φο και αστεριξ, είναι απολαυστικοι όλοι τους...
να απολαύσει και το μέσα μας παιδί

φιλάκι!!!!!!

maria λεμονατη! είπε...

αχ, θα με παρετε κι εμενα;

Alexis B είπε...

Genna > Και μετά βιεννέζικο σνίτσελ με μπυρίτσα, και για τό τέλος ένα καλό κομάτι μπλακ φόρεστ
γιουμ γιουμ!!!!!!

Μαρία λεμονάτη > Καλοδεχούμενη, έλα

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Χα, την έπαθες όπως εγώ με το άλλο "μάθημα της φιλίας"
....φυσάς και το γιαούρτι...

Αλέξη μου, το παιδί μέσα μας θα κουραστεί όλο μα τα ίδια παιχνιδια...πάμε παρακάτω και....βλέπουμε βρε παιδί μου..
;-)))

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Trelofantasmeni είπε...

Χάρηκα που το παιδί που έκρυβε μέσα του ξύπνησε και του έκανε δώρο μία έξοδο στο σινεμά και μετά καλό φαγητό , σνίτσελ χμμμμμμμ και γλυκό.

Καλά έκανε!

Roadartist είπε...

Καλημέρα.... μου αρεσε απιστευτα και αυτο το κειμενο..
Γεματο συναισθημα.. α) Ναι τα ληγμενα πρεπει να τα πεταμε! Ολου του είδους..Μακρυά :)
β) ποτέ σου μη σκοτώσεις αυτό το μικρό παιδί που κρύβεις μέσα σου! Αυτό μας κρατάει πραγματικά "ζωνταντούς".. Φιλάκια πολλά!

MenieK είπε...

Αυθαίρετα πιστεύοντας ότι σου αρέσουν τα μπλογκοπαίχνιδα, πήρα το θάρρος να σε καλέσω κι εγώ σε ένα...
http://meniek64.blogspot.com/2008/02/blog-post_19.html

taxitzou είπε...

θα συμφωνήσω με την talisker που λέει ότι ΠΟΤΕ ΜΗ ΛΕΣ ΠΟΤΕ !!!!

Αλλά ξέρεις, πιστεύω πως άμα δεν πονέσεις τον έρωτα δεν τον καταλαβαίνεις. Παυσίπονο μην ψάξεις, δε θα βρεις... Ένας επόμενος έρωτας μόνο. Και είναι ωραίος ο άτιμοοοος... Σαν σοκολάτα, όχι ληγμένη βέβαια...

όλα θα πάνε καλά... είπε...

Mη σκοτώσεις ποτέ το παιδί μέσα σου,μήτε να το κρύψεις,για καμία γυναίκα ή σχέση.Δε μπορεί κανείς να σου τσαλακώσει την ψυχή.Να είσαι καλά.

Aliki είπε...

αυτο που ξερω εγω ειναι οτι τραβαμε οτι τραβαμε οσο το τραβαει το πετσι μας. και ξυπναμε μια ομορφη μερα και λεμε no more.
και οσο για σοκολατες, μου φεραν κατι απο ελβετια μμμμμ τελειες. τις τσακισα σε μια μερα και το φχαριστηθηκα.
νασε παντα καλα Αλεξη και μακρυα απο ΛΗΓΜΕΝΑ.